All Posts By

admin

Dag 5: Klus en knus

Nadat iedereen het ontbijt weer op had, gingen we met zijn allen naar het romakamp. Daar aangekomen troffen we een huis aan, waar van alles aan miste. De vloer was op sommige plekken zo slecht dat de gaten werden opgevuld met stenen en een paar planken. Voor de rest was het kortweg een hele grote rotzooi. Eten lag door het hele huisje verspreid en de bedden waren niet meer dan wat bij elkaar gezochte planken, omhoog gehouden door wat grote stenen. In het huis woonde een gehandicapte man die niet niet veel meer kon dan buiten zitten in een geïmproviseerde rolstoel. Samen met papa beer hebben we nu geregeld dat hij een nieuw bed krijgt met een nieuw matras.

In het huisje moesten verschillende muren en plafonds geverfd worden. Om de nieuwe kleurlaag er mooi uit te laten zien, werden eerst de gaten gevuld met gips. Hierna konden we met blauwe en oranje verf aan de slag. De kamers waren alleen zo klein dat het een heel knus werd in het huisje. Door elkaar allemaal te assisteren, lukte het toch om bij elk hoekje te komen. Toen alle kamers klaar waren, moesten we het meubilair weer terug in het huis zetten.
Dit bleek nog een hele klus en als je dan zo’n bed probeert te verplaatsen en uit elkaar ziet vallen, zie je pas echt hoe armoedig deze mensen leven.

‘s Middags hebben we alles af kunnen maken in het huisje en zijn nog even wezen zwemmen. Ondertussen was papa beer bezig met het klaarmaken van aardappels, spek en worst op een eigen barbecue. Net zo als de afgelopen dagen was het eten weer erg smakelijk.

Halverwege de maaltijd kwamen er andere familieleden van papa beer en Magdusca, waaronder János. Er is morgen namelijk een bruiloft van de buren, waar de hele familie van Magdusca voor is uitgenodigd. Het zal een bruiloft worden met veel verschillende tradities, waarvan we een paar mee mogen maken.
Voor de bruiloft werd er de afgelopen dagen al druk geoefend door een groepje muzikanten, waaronder papa beer. Prachtig om te zien en te horen hoe zij in het midden van de nacht verschrikkelijke hard op straat staan te oefenen.

Morgen staat een bezoek aan Berehove op het programma en gaan we verder met het kinderprogramma. Ook zullen we dus gaan kijken bij de bruiloft van de buren.

Dag 4: Dankbaarheid

Toen iedereen het ontbijt op had, werd de planning van vandaag verteld door Ton. Een deel van de groep zou naar Berehove gaan om verschillende kinderspullen te kopen en de rest ging klussen in de school.

De klusgroep ging weer enkele lokalen in de school verven. Verder moesten de trappen in de school ook een nieuw laagje verf krijgen en zo was er genoeg te doen.
Maandag moeten we nog één lokaal doen en dan zit het werk in de school er op.

Het andere deel van de groep ging spulletjes kopen voor de kinderen. Op de markt in Berehove werd er veel ingeslagen bij de speelgoedkraampjes en zo zat de bus al aardig vol met balletjes, springtouwen en kleurpotloden. Die zullen we de komende tijd gaan uitdelen tijdens het kinderprogramma.

Samen met het gekochte speelgoed konden we weer gaan spelen met de kinderen. Vandaag vertelde Magdusca ook nog een verhaal uit de bijbel. Na de mooie dagafsluiting van Jantine hebben we het hier ook nog over gehad. Gipsy Mission heeft de afgelopen jaren veel geïnvesteerd in het onderwijs voor de romakinderen en ook in het stukje geloofsopvoeding die daar bij komt kijken. Wat zou het dan toch mooi zijn dat de kinderen hierdoor Jezus leren kennen. En dan is het simpelweg al genoeg om hier te zijn, om de roma te laten zien dat we als onderdeel van Gipsy Mission betrokken zijn. Door het klussen in de school, de verhalen van Magdusca en het kinderwerk en alle andere dingen laten we zien wat de liefde van Jezus is en proberen dat aan ze over te brengen. En als dan zo’n meisje met een hazenlip geopereerd kan worden en later terug denkt aan de tijd op school, de bijbelverhalen van Magdusca of ons bezoek aan het kamp en daardoor verder gaat in het geloof, dan is onze missie eigenlijk al geslaagd.

En als we hier dan zijn en verschillende dingen voor ze aan het doen zijn, zie je pas echt de grote dankbaarheid. Zoiets kleins als een weekje in de zomer te komen naar een hun kleine dorpje net over de grens, kan dan al zo veel voor ze betekenen. Daarom hopen we ook dat we dit door kunnen zetten de komende jaren en elk jaar met een groepje deze kant op te komen.

Morgen gaan we in het kamp verschillende huisjes verven naar de wensen van de bewoners en gaan we de kinderen weer proberen te vermaken. De tijd vliegt voorbij, maar dat is meestal zo als die tijd leuk en mooi wordt ervaren.

Dag 3: Een vliegende start

Na een warme eerste nacht, stond het ontbijt om 8 uur alweer klaar en na met zijn allen gegeten te hebben vertrokken we naar de school in het dorp. Er was ons verteld dat al de benodigdheden voor het verven van de vloeren er waren en tot onze verrassing bleek het allemaal te kloppen.

Mede hierdoor konden we al gauw beginnen met verven. Kluscoördinator Johannes zette ons allemaal op de goede plek en zo was het ene naar het andere lokaal in no-time klaar. De leraressen hadden dat niet helemaal verwacht en waren nog niet klaar met het schoonmaken van de vloeren. Uiteindelijk hebben we 10 lokalen kunnen verven en zijn daarna weer terug gegaan om te lunchen.

Na de lunch hoefden we door het snelle werk in de school niet nog meer vloeren te verven, waardoor we even wat tijd over hadden.
Na een uurtje ging er een grote groep voor het eerst weer naar het roma-kamp om met de kinderen daar te spelen. Ondertussen hadden we van David het goede nieuws te horen gekregen dat het meisje met de hazenlip die we vorig jaar hadden ontmoet, een geslaagde operatie heeft gehad. De groep heeft haar ook gezien en hebben samen met haar en de andere kinderen liedjes gezongen, gevoetbald en geknutseld.

Hierna zijn we even wezen zwemmen bij de rivier, waar we de afgelopen jaren wel vaker heen zijn gegaan. Want net als in Nederland is het ook hier bijna niet uit te houden in de zon en dan is het natuurlijk heerlijk om even af te koelen in het water. Na een frisse duik stond het eten alweer klaar en konden we genieten van aardappels met kip. ‘s Avonds hebben we met de groep nog wat spelletjes gedaan en hier was wel weer duidelijk te zien dat het met de gezelligheid in de groep wel goed zit.

Morgen gaan we de nog enkele lokalen verven in de school en zullen er op de markt in Berehove kinderspullen worden gekocht, die we ‘s middags gaan uitdelen aan de kinderen.
We hopen morgen door de snelle start alles te kunnen afmaken in de school, zodat we de resterende dagen kunnen klussen in het roma-kamp.

Dag 2: … Oekraïne!

Nadat iedereen fris en fruitig uit bed was gekomen, stond het ontbijt al voor ons klaar. Na gegeten te hebben, gingen we gauw weer verder met onze reis op weg naar Oekraïne.

Ook vandaag was het weer erg warm, maar om die oververhitte uren te doden knalden er echte hits uit de boxen. Zo vloog de tijd voorbij en voordat we het wisten waren we Oostenrijk alweer uit. Grappig genoeg was dit ook aan andere dingen te zien buiten de omgeving om. Zo was het tempo van de kassamedewerker bij een tankstation in Hongarije een goede bevestiging dat we weer in Oost-Europa waren gekomen. Iets wat we in Oekraïne ook nog zeker wel mee gaan maken.

Maar om daar te komen, moesten we wel eerst de grens oversteken. In tegenstelling tot de andere jaren was dit bij voorhand al iets moeilijker. Onze contactpersoon in Oekraïne, David, had namelijk problemen gekregen over zijn diplomatieke paspoort door de verkiezingen in Hongarije. Door zo’n paspoort kon hij ons altijd gemakkelijk over de grens helpen, maar dit keer moesten we het er dus zonder mee doen. De angst dat de bomvolle busjes hierdoor compleet leeg moesten worden gehaald, knaagde wel een beetje aan ons.

Aangekomen bij de grenspost van Hongarije, ging alles vrij soepel. Een snelle blik in de kofferbak was genoeg en ook bij de Oekraïense grenspost ging het veel sneller dan gedacht en waren we in ongeveer een half uur voorbij alle controles. Uiteindelijk bleken we veel geluk te hebben gehad, want kort geleden had het bij een groep uit Deventer samen met David wel bijna 4 uur gekost.

Na een hobbelige rit kwamen we dan eindelijk aan in Mezovary. Bij het huis van Magdusca stond iedereen ons al op te wachten en na heel veel knuffels, een slokje Palinka en stuk cake, verdeelde iedereen zich onder de twee huisjes. Daarna stond de eerste maaltijd alweer klaar: soep met een typisch, te moeilijk om te beschrijven, gerecht wat heerlijk smaakte.

‘s Avonds hebben we met zijn allen gezellig bij elkaar gezeten en nog wat spelletjes gedaan.
Morgenochtend begint de eerste klusdag op de plaatselijke school waar net als afgelopen jaren weer enkele dingen zijn die geverfd moeten worden.

Dag 1: Op weg naar…

Nadat de busjes vol met spullen waren gepropt, iedereen zijn of haar familie had uitgezwaaid en een plekje had gevonden in één van de busjes, begon alweer de derde editie van de werkvakantie in Mezovary. Afgelopen twee jaren hebben we als kerk een band opgebouwd met de mensen in Oekraïne en onder andere door de verschillende acties, de werkvakanties en de donateurs hebben we al veel bij kunnen dragen in het dorp.

Dit jaar gaan er veertien deelnemers mee uit de gemeente, maar ook uit de Herberg in Dokkum en de GKv in Blija. Het is natuurlijk prachtig dat we dit project namens Gipsy Mission ook kunnen delen met andere kerken in de buurt.

Om ongeveer half 6 vertrokken we naar onze slaapplek in Suben, Oostenrijk. Het warme weer bleef niet binnen onze landsgrenzen, want ook in Duitsland was het heet. Maar na twee jaar ervaring, waren we daar al een beetje op voorbereid en hadden we al verschillende kleedden meegenomen om tegen het zonlicht op te hangen. Voor de chauffeurs is er dit jaar ook goed nieuws, omdat er meerdere mensen mogen rijden, kunnen we ook wat meer afwisselen.

Toen we Duitsland hadden doorkruist, kwamen we bij de grens met Oostenrijk en dus ook bij onze slaapplaats. Na wat gepuzzel had iedereen een bed gevonden en gingen we naar het bekende restaurant, waar de schnitzel mit pommes al bijna voor ons klaar stond. Na de gezellige maaltijd gingen we nog wat spelletjes doen om onszelf daarna weer op te laden voor het tweede deel van de reis. Dan gaan we op weg naar de grens met Oekraïne, via Oostenrijk en Hongarije, waar David ons weer over de grens gaat helpen.